با احترام / به ساحت مقدّس عشق

 

" ... و فقط خداست زیبایی مطلق "

 

« عشق شیرین »

 

کوتاه نقدی بر فیلم سینمایی " نوک برج "

 

 

فیلم سینمایی " نوک برج " ساختۀ کیومرث پور احمد بر اساس نوشته ای از سروش صحّت با توجّه به نام و همچنین داستان لو رفته اش آنچنان که در یکی از دیالوگ های فیلم اشاره می شود ، قرار است ما را به دیدن ماجرایی دعوت کند که نیروی مولّد احساسی آن " عشق " و البته در قالب " خُل بازی " می باشد .

" خُل بازی عاشقانه " دقیقاً همان عبارتی است که از زبان شخصیّت زن اصلی فیلم ( با بازی نیکی کریمی ) گفته می شود . داستان ، همان داستان قدیمی ِ رفتن به نوک یک بلندی مناسب ( در زمانۀ فعلی برج ) و تهدید اطرافیان به اجرای خواسته های شخصی است . یکی از این خواسته ها که از فراوانی قابل ملاحظه ای در ماجراهای نوک برجی برخوردار است ، درخواست موافقت اطرافیان مخالف با سرگرفتن ازدواج بین فرد نوک برج و همسر دلخواهش است . این اتّفاق در شروع قصّه می افتد و سپس بقیّۀ ماجراها در فاصلۀ زمانی خاصّ مقرّر شده توسّط فرد نوک برجی برای اجرای خواسته اش توسّط اطرافیان روی می دهد .

مسیری که شخصیّت نوک برجی ِ داستان با " خُل بازی عاشقانه " برای زمینه سازی اتّفاقات و ماجراهای بعدی فیلم ایجاد می کند . در این فاصلۀ زمانی و دقیقاً به موازات این ماجرای عشقی که معوّق مانده است ، ماجرای عشقی دیگری دقیقاً مرتبط با اجرای خواستۀ مورد نظر شکل می گیرد و فیلم روایتگر داستان آن عشق دوّمین است که در مسیر پر پیچ و خمی از پلّه های یک برج عظیم رفته رفته بالا رفته و پس از فراز و نشیب های مختلف نهایتاً به نوک برج یعنی همان نقطۀ آرمانی نویسنده برای مسیر عشق ختم می شود .

نوک برج گویای مفهوم اوج است و نگاه تکامل گرای مؤلّف را به مقولۀ عشق نشان می دهد ؛ نگاهی که با شیطنت ، شادابی ، نشاط ، هیجان و امیدواری همراه است . همین تلقّی است که ژانر اثر را کمدی عاشقانه ( کمدی - رمانتیک ) قلمداد می کند . پس می توان گفت ژانرها در سینما محصول تأمّلات و تعمّقات پیشینی سینماگران و زمینه های اندیشه ای خاصّ آنان است که در نهایت در قالب ها و عناوین مختلف خود به عنوان ابزاری برای شناخت و طبقه بندی آثار سینمایی استفاده می شود و البته بعد از شکل گیری ژانرهای مختلف ، گاه این ژانرها هستند که به عنوان دکمه ای فیلمساز را به دوختن لباس برای آن دعوت می کنند .

نگاه شوخ و شنگ به ماجرای عشق ِ به اصطلاح زمینی اساس و بنیان فیلم و رویکرد دائم آن است . این نگاه که عموماً با امیدواری ، طنز ، آسان گیری و به عبارتی تساهل و تسامح همراه است ؛ در مقابل نگاه رنج گرایانه به مقولۀ عشق که عموماً با فراق ، درد و رنج ، گریه و اشک و فغان و سخت گیری های اصول گرایانۀ خاص همراه است ، قرار می گیرد . اساس هر دو نگاه متأثّر از جریان های خاصّ اجتماعی و باالطّبع اندیشه ای و فرهنگی شکل می گیرد .

در نگاه شوخ وشنگ می توان به دو شیوۀ رئال و فانتزی عمل کرد که فیلم نوک برج نگاهش را بر پایۀ حوادث و موقعیّت ها و شخصیّت های رئال اجتماعی و نه فانتزی بنیان نهاده و از این رهگذر می کوشد تا نگاه کمدی وارش را علیرغم انگیزه ها و کنش های احساسی ، منطقی و باور پذیر نشان دهد که البته در این میان مسیر پر نوسانی را تکرار می کند . گاه تا مرز اداهای غیر متعارف و رفتارهای ناشناخته و کمیک فانتزی کشیده می شود و از طرف دیگر اساس بسیاری از روابط خود را بر اصول عُرف پذیرفته شدۀ اجتماعی می گذارد . هر چند هیچکدام جایگاه خود را نمی یابند و فیلم معلّق بین زمین و هوا فقط برای نشاندن مخاطب بر روی صندلی سینما تا پایان فقط دست و پا می زند . 

 

نوشته شده توسط سیّدحمید میرهادی در جمعه پانزدهم دی 1385 ساعت 15:41 | لینک ثابت |

---

برزخ

مردگان خواهان آنند که زمانی زنده تر بمیرند

و زندگان اسیر مردن .

نوشته شده توسط سیّدحمید میرهادی در جمعه پانزدهم دی 1385 ساعت 2:47 | لینک ثابت |

---

آگهی

 

 

 

" بررسی مسائل اجتماعی "

 

 

به زودی در:

 

http://jamaat-a.blogfa.com

 

 

منتظر اطلاعیه های بعدی باشید

 

نوشته شده توسط سیّدحمید میرهادی در شنبه نهم دی 1385 ساعت 11:10 | لینک ثابت |

---