قطعۀ گمشده (6)

دست نوشته

                                   

دستانش می نوشت ، امّا مدادش نه !

خسته شده بود . بلند شد ؛ مدادش را با یک خودکار شیک که تازه خریده بود عوض کرد .

خودکار در دستانش سُر می خورد . محکم گرفتش و شروع کرد .

آنچه می نوشت ، با آنچه روی کاغذ می دید متفاوت بود !

خودکار را از کاغذ رها کرد و با تعجّب ، خط های نوشته شده را دوباره خواند .

قید نوشتن را زد ؛ مثلی خیلی وقت های دیگر .

عادت هم نداشت هیچ اثری را نابود کند ، ولو دو خط نوشته ، ولو نانوشته ، ولو ...

شاید کمد اتاق و ذهنش پر شده بود از این نوشته های عجیب و غریب ؛

و البته همۀ آن مدادها و خودکارهای نویسنده !

فردا ، از خانه که بیرون می رفت ، دستانش بی جهت می لرزید .

گمان کرد اثرات آن نوشته هاست .

هرجا می رفت خودکاری و قلمی هدیه می گرفت ؛

امّا افسوس ؛ هیچ کدام نمی نوشتند آنچه او می نوشت !

نوشته شده توسط سیّدحمید میرهادی در دوشنبه نهم اردیبهشت 1387 ساعت 22:37 | لینک ثابت |

---